X
تبلیغات
رایتل

چهارشنبه 30 شهریور‌ماه سال 1390

 

 خداحافظ نگو  وقتی‌  هنوز درگیر چشماتم 

خدا حافظ نگو وقتی . تا هرجا باشی همراتم 

تو اون گرمای خورشیدی که می ری رو به خاموشی نمی دونی چقدر سخته شب تلخ فراموشی 

شبی که کوله بارت رو میون گریه می بستی یه احساسی به من می گفت هنوزم عاشقم هستی . 

خداحافظ نگو وقتی هنوز در گیر چشماتم . خداحافظ نگو وقتی تا هر جا باشی همراتم  

چرا حالت پریشونه .چرا مایوس و دلسردی  

خداحافظ نگو وقتی هنوزم می شه برگردی 

تو یادت رفته اوون روزها یکی تنها کست می شد . خداحافظ که می گفتی خدا دلواپست             می شد       

خداحافظ نگو وقتی...... 

-------------------------------------------------------------------------------------------

 پی نوشت: قابل توجه خاله خانم . نشه این شعرو بخونی ربطش بدی به آقای همسر و از پشت تلفن هی بیوفتی تو حول و ولا... کلا چون این شعرو دوست داشتم نوشتم.و از اوونجایی که وبلاگم کلی خواننده داره !!!!!!!!! خواستم توضیحی داده باشم 

راستی جهت حفظ امانت داری این شعر از آقای فریدون که اشتباه نکنم فامیلیش آسرایی. ما که گردنمون از مو باریکتره نشه بخاطر این دزدی شعری از پل صراط بیو فتیم پایین . این دنیا که گذشت . در فکر تدارکات واسه اوون دنیام هم که شد خوبه که اسم ایشون رو ذکر کنم.

نظرات (1)
واقعاً شعر قشنگیه منم خیلی دوستش دارم
برای نمایش آواتار خود در این وبلاگ در سایت Gravatar.com ثبت نام کنید. (راهنما)

نام :
پست الکترونیکی :
وب/وبلاگ :
ایمیل شما بعد از ثبت نمایش داده نخواهد شد